خود باقى مىماند ، و روايات ديگرى هم كه اين دو نوع دلالت را دارند به‌همين سرنوشت گرفتارند . ولى با دقت در حديث « كر » جايى براى اين معارضه‌ى خيالى هم نمىماند كه شايد و بايد « شيىٌ » در حديث « كر » نجاستى باشد كه آب را دگرگون كند ، و بسيار روشن و عادى است كه در سرزمينى هم‌چون حجاز داغِ كم آب هرگز كسى در آب « كرّ » يعنى معمولًا زياد ، به آن اندازه‌اى نجاست نمىافكند كه دگرگونش كند ، و اين دو « شيىٌ » كه هر دو به‌معنى نجاست است با يكديگر هم‌آهنگ هستند كه " لا يُنَجِّسُهُ شيىٌ " در حديث پيامبر هر نجاستى است چه كم و چه زياد ، مگر آن‌كه « غيَّر . . . » رنگ يا طعم يا بويش را دگرگون كند ، و « لَمْ يُنَجِّسُهُ شيىٌ » در حديث ديگر هم به‌معنى همان نجاست دگرگون كننده است كه در چنان جو و موقعيتى از قحطى آب ، و بلكه هيچ‌گاه چنان اتفاقى هم نمىافتد كه به‌اندازه‌اى نجاست در آب زياد بريزند كه دگرگون شود مگر در فاضلاب‌هاى حمامات و يا چاه‌هاى مستراح‌ها و امثال آن‌ها ، و بالاخره مفهوم حديث « لاينجسه شىٌ » اين است كه اگر آب زياد نباشد چيزى آن را نجس مىكند ، و اين چيز در ظاهر مجهول است ، ولى با بررسى گذشته اين همان نجاست تغييردهنده‌ى آب است . و در احاديثى هم كه از رسول گرامى صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده لفظ كرّ چندان نمودى ندارد ، و در هر صورت كرّ در لغت به‌معنى زياد است كه به‌مناسبت‌هاى مختلف ، گوناگون است . اختلاف اندازه‌ى « كرّ » هم از نظر وزن و هم از نظر مساحت در روايات ، خود نيز گواه براين است كه « كرّ » اندازه معينّى ندارد ، و تنها به‌معنى آب زياد است در مقايسه با نجاستى كه با آن تماس گرفته و مخلوط با آن شده است ، به‌عنوان مثال يك سطل آب در مقابل دو يا سه قطره خون يا بول كرّ است ، و يك كيلو خون در يك حوض آب ، كه رنگ و طعم و بويش را عوض نكند آن حوض آب كرّ است و هكذا . كه فقط نجاستى زياد نسبت به‌آب قليل به‌طورى كه بتواند بو يا رنگ يا طعم آن‌را عوض كند ، مىتواند آن آب قليل را دگرگون و متَنَجِّس سازد و اين هم طبعاً كم‌تر وجود خارجى دارد . در هر صورت برحسب نص دو آيه ، و حديث پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم هيچ نجسى هيچ آبى را